W ustawie o podatku od towarów i usług omawiane są 2 sposoby sprzedaży wysyłkowej, różniące się od siebie tylko metodą opodatkowania. Prawodawstwo dopuszcza więc możliwość wysyłki „z terytorium kraju” i „na terytorium kraju”. Wysyłki te są do siebie zbliżone, jedyna różnica polega na formie oraz miejscu zapłaty podatku VAT, który może być opłacony na terenie kraju, w którym siedzibę ma sprzedawca albo też na terenie kraju, gdzie jest odbiorca.
Dla zaistnienia jednej z dwóch wspomnianych powyżej wysyłek, muszą zostać wypełnione dwa warunki:
• Nabywca nie musi być podatnikiem VATu, jednak winien być osobą fizyczną. Jeżeli natomiast osoba ta jest podatnikiem podatku VAT, powinien powstać warunek, w którym kupujący rozlicza się jak z transakcji wewnątrzwspólnotowego nabycia towarów (płatnik podatku zostanie zwolniony podmiotowo od powyższego podatku),
• Sprzedawca powinien być podatnikiem VATu, zarejestrowanym na terenie Unii (w jednym z jej krajów)
Transakcją sprzedaży wysyłkowej nie zostaną objęte:
• Nowe środki transportu,
• Produkty słane przez pośrednika, który ma obowiązek płacenia podatku,
• Produkty montowane lub instalowane
W przypadku, kiedy do czynienia mamy z towarami, które objęte zostały akcyzą, miejscem opodatkowania będzie zawsze kraj przeznaczenia.
Sprzedaż wysyłkowa „na terenie kraju”
Z takim typem transakcji mamy do czynienia w sytuacji, gdy produkt posyłany zostaje z terytorium jednego z krajów Unii do naszego państwa. Niniejszą sprzedaż reguluje art. 2 pkt. 24 ustawy o podatku od towarów i usług. Towary, które w taki sposób są zbywane, opodatkowane będą w myśl prawodawstwa polskiego, jednak tylko do pewnego pułapu sumy wszelkich transakcji – 35 000 euro. Po przewyższeniu tego pułapu, produkt musi być obłożony podatkiem na terytorium kraju, gdzie siedzibę ma wysyłający.
Transakcja sprzedaży wysyłkowej „z terenu kraju”
Pod tym pojęciem ukrywa się zbycie towaru, wysyłanego z terenu Polski do innego kraju Unii Europejskiej. Prawem opisującej ten przypadek jest art. 2 pkt. 23 ustawy o podatku od towarów i usług. W powyższym przypadku miejscem opodatkowania będzie Polska. Jednak również i tu istnieje określony pułap wielkości sumy sprzedaży na obszarze danego państwa, powyżej którego towary opodatkowywane są w innym miejscu. Limity te ustalane są odmiennie przez państwa wspólnoty, nie przekraczają jednak 100 000 euro. Po przekroczeniu ww. granicy, towar będzie opodatkowany w myśl prawodawstwa podatkowego obowiązującego na obszarze kraju, do którego go posłano.