Przedsiębiorcy prowadzący swoją księgowość w oparciu o podatkową księgę przychodów i rozchodów są zobowiązani sporządzić spis z natury na koniec roku podatkowego. Dowiedz się, jakich składników majątku dotyczy spis z natury oraz w jaki sposób należy go przeprowadzić.

Czym jest spis z natury?

Spis z natury to czynność obejmująca ustalenie rzeczywistej ilości towarów handlowych, materiałów, półwyrobów, wyrobów gotowych, a także braków, odpadów posiadanych przez przedsiębiorstwo oraz porównanie przeszacowanego stanu magazynowego z ilością wynikającą z ewidencji. Sporządza się go w celu ustalenia faktycznego dochodu.

Jak sporządzić spis z natury?

Przedsiębiorca ma obowiązek poinformowania urzędu skarbowego o terminie dokonania remanentu nie później niż na 7 dni przed jego dokonaniem.

Spis z natury powinien być sporządzony ręcznie oraz zawierać następujące dane:

  • imię i nazwisko właściciela zakładu (nazwę firmy),
  • datę sporządzenia spisu,
  • numer kolejny pozycji arkusza spisu z natury,
  • szczegółowe określenie towaru (i wyposażenia w przypadku likwidacji),
  • jednostkę miary,
  • ilość stwierdzoną w czasie spisu,
  • cenę w złotych i groszach za jednostkę miary,
  • wartość wynikającą z przemnożenia ilości towaru przez jego cenę jednostkową,
  • łączną wartość spisu z natury oraz klauzulę „Spis zakończono na pozycji…”,
  • podpisy osób sporządzających spis oraz podpis właściciela zakładu (wspólników).

Jakie składniki majątku obejmuje remanent?

W remanencie końcowym należy uwzględnić:

  • towary handlowe,
  • materiały (surowce) podstawowe i pomocnicze,
  • półwyroby,
  • produkcja w toku,
  • wyroby gotowe,
  • braki i odpady,
  • towary stanowiące własność podatnika, znajdujące się w dniu sporządzenia spisu poza zakładem podatnika,
  • towary obce znajdujące się w zakładzie podatnika (nie trzeba ich wyceniać, wystarczy podać ilość oraz właściciela).

Jak rozliczyć spis z natury w KPiR?

Wartość remanentu końcowego jest porównywana z początkowym. W przypadku gdy wartość remanentu początkowego będzie wyższa niż wartość remanentu końcowego to powstała różnica będzie pomniejszać dochód do opodatkowania. Natomiast jeśli sytuacja będzie odwrotna, czyli wartość remanentu końcowego przewyższy wartość początkowego, różnica będzie powiększać kwotę dochodu.